ز کاروان سفر کرده ام نشانی نیست 
برای گفتن درد دلم زبانی نیست 
برای اینکه به کوی حبیب خود برسم 
من غریب چه سازم که کاروانی نیست
شبیه خیمه نازی که خانه ام شده بود
برای دیدن دلدار من مکانی نیست 
چه چهره های قشنگی که نور مهدی داشت 
شبیه همسفرانم که دلستانی نیست
اذان جبهه سحر گه دل از همه می برد
چو رفته روح نمازم دگر اذانی نیست 
خوشا گلی که به خاک حبیب خود افتاد 
نشان زجسم غریبش جز استخوانی نیست 
مرا نبود لیاقت که رخت خون پوشم 
کسی که وصل به دنیاست آسمانی نیست
چه عشاقان جوانی که پیر ره بودند 
به شور و عشق شهیدان دگر جوانی نیست 
برایمرغ شکسته پری که جا مانده 
به غیر منزل دلدار آشیانی نیست 

                                 جواد حیدری






ویرانه نه ان است که جمشید بنا کرد

ویرانه نه ان است که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که هر جمعه به یادت

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت








کاربر گرامی جهت یافتن مطالب مورد نظر

 به  ارشیو موضوعی وبلاگ مراجعه نمایید





یوسف زهرا !

گذشت سن حضورت ز سن نوح

ولی...

شمار مردم کشتی نکرد تغییری!




اللهم عجل لولیک الفرج