منت استاد را
منت استاد را منت استاد را بلند مرتبه که نمره اش موجب نصرت است و التماس کردنش مزید رحمت . هر نمره ای که اضاف کند؛ ممد حیات و چون ارفاق کند ؛ مفرح ذات . پس در هر نمره دو نعمت موجود است و بر هر نعمت شکری واجب : از دست و زبان که بر آید که از عهده درسها بدر آید؟ دانشجو همان به کز نمره ی خویش عذر بدرگاه استاد آورد ورنه سزاوار استادیش کس نتواند که بجای آورد باران نمره ی بی حسابش همه را رسیده و خان نمره های بیستش بیدریغ همه جا کشیده : ای کریمی که از سر لطف درسخوان و نخوان را وظیفه خور داری ! درسخوان را کجا کنی محروم ؟ تو که با تنبلان این نظر داری فراش آخر ترم را گفته تا فرش نمره بگسترد و دایه اشک دانشجویان را فرموده تا بنات نمره را در مهد دانشکده بپرورد. تنبلان را به خلعت نمره قبای شادی در بر گرفته و دانشجویان افتاده از درس و مشروطی را در موسم ارفاق ؛ کلاه نمره بر سر نهاده . استادا ! عصاره ورقه ای به قدرت نمره 10 شود و دانشجوی تنبل از کرامت تو خرسند گردد : ابر و باد و مه و خرشید و فلک در کارند تا دانشجویی بیاید و تو درسش بدهی همه در آخر ترم سرگشته و فرمانبردار شرط انصاف نباشد که تو نمره ندهی
این وب سایت جهت ترویج مذهب حق تشیع و شناساندن اهل بیت واقعی به حقیقت جویان و مذهبی شعر های مذهبی وجود امده است