صدای شیعه : «حسینعلی منتظری»، واقعیت این است که در شهر خون و قیام، آنقدرها محبوب نبود. اتفاقا این عدم محبوبیت، قبل از آنکه ریشه در تیشه دست او علیه آرمان امام داشته باشد، معلول 2 علت دیگر است: نخست، مقدمه‌ای که شیخ برای کتاب «شهید جاوید» نوشت و در آن منکر علم امام حسین(ع) از شهادت خویش شد. به باور شیخ مرحوم، سیدالشهدا با هدف تشکیل حکومت قیام کرد، بی‌آنکه بداند سرنوشتش به شهادت ختم می‌شود!! این مقدمه، در آن سالیان به انزوای شیخ دامن زد اما آنچه وی را از این هم منزوی‌تر کرد، ماجرای «فدک» بود. شیخ را باور این بود که فدک، بیت‌المال مسلمین بود، نه ارث حضرت زهرا(س)!! بعدها در جزوه‌ای منتظری این عقیده خود را منتشر کرد و نوشت که اصولا خلیفه اول، حق این را داشته که فدک را آنطور مصرف کند که صلاح می‌بیند!! طرفه حکایتی است. اندک بزرگانی از حوزه که با امام و نظام، همراه و همگام نبودند، بر همین 2 باور شیخ، هرگز راضی به ائتلاف با منتظری نشدند و کار انزوای «شیخ تنها» به جایی رسید که این اواخر شده بود مرجع تقلید «بی‌بی‌سی» و متاسفانه بیت خود را کرده بود «لانه جاسوسی».