اشعار مذهبی(67)(فاطمیه)
آه کشم دم به دم سیر کنم کو به کو
تا به سر کوی تو با تو شوم رو به رو
خسته شدم از بهار با گل و باغم چه کار
جز گل روی تو ام نیست به باغ ارزو
تا صف مشحر دمد بوی گل از بسترم
گر که به رویا شبی با تو کنم گفتگو
ای پسر فاطمه ای به فلک قائمه
بی تو حیات همه بسته به یک تار مو
چند کشم از درون ناله یابن الحسن
آنشب كه شب ، از صبح محشر تيره تر بود آنشب كه از ان ، مرغ شب هم بى خبر بود آنشب كه رخت غم به مه ، پوشيده بودند آنشب كه انجم هم سيه پوشيده بودند آنشب كه خون از دامن مهتاب مى ريخت اسما براى غسل زهرا عليه السلام اب مى ريخت آنشب خد داند خداداند كه چون بود قلب على زندانى فرياد و خون بود طفلى گرفته استين دانم به دندان تا ناله خود را كند در سينه پنهان آنشب امير المومنين با اشك ديده مى شست تنها پيكر يار شهيده مى شست در تاريكى شب مخفيانه گه جاى سيلى گاه جاى تازيانه صد بار از رفت و دست از خويشتن شست تا جان خود را در درون پيرهن شست مى شست جسم يار خود ارام و خاموش مى كرد بر دستش نگه طفلى سيه پوش خود در كفن پيچيد ان خونين بدن را خونين بدن نه ! بلكه جان خويشتن را چشم از نگه ، لب از نوا، ناى از سخن بست بگشود دست حسرت و بند كفن بست ناگه فتاد ان تيره كوكب را نظاره برگرد ماه خويش ، لرزان دو ستاره دو گوشوار غم ز هوش افتاده بودند بر خاك تنهايى خموش افتاده بودند دو جوجه در اشيان بى اشيانه دو بلبل خاموش مانده از ترانه از بى كسى دو بال درهم برده بودند گويى كنار جسم مادر مرده بودند داغ دل مولا دوباره گشت تازه السَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَ عَلَى رُوحِكِ وَ بَدَنِكِ السَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا أُمَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ اللهم عجل في فرج مولانا صاحب العصر و الزمان.... کاش این فاطمیه وعده ی دیدار دهند شیعیان را خبر از امدن یار دهند اللهم عجل لولیک الفرج
یوسف زهرا !گذشت سن حضورت ز سن نوحولی...شمار مردم کشتی نکرد تغییری!
این وب سایت جهت ترویج مذهب حق تشیع و شناساندن اهل بیت واقعی به حقیقت جویان و مذهبی شعر های مذهبی وجود امده است