یا ابالفضل العباس(ع)




گویا که دل از بهر دلدار میرود

عاشقانه دارد یک یار علمدار میرود

عاشق و شیدای اربابم حسین

بی محابا سوی یک نهر پر از اب میرود

از برای یاری طفلان عطشان حرم

او شتابان با مشک بی اب میرود

در نگاه خسته ی تک تک اهل حرم

عباس بی محابا چه بیتاب میرود

در سوگ اکبر با دل داغ دیده ای

ناگه فکر او سوی لب خشکیده ی یار میرود

تا که پر گشت مشک سقا جان گرفت

حال سبکبال او سوی دلدار میرود

دستش ز تن جدا گشت اما هنوز جان داشت

 مشک به دندان گرفته او سوی یک شاه میرود

تیر که مشک را درید امید نا امید شد

دید که در بیکسی دارد ز کف جان میرود

فریاد اخا ادرک اخا را سر داد

حال حسین دارد سوی عباس میرود




اجرک الله یا منتقم الحسین (ع)